13.0 ℃
Beelden kinderkamer
De strafzaak begon op 12 juni 2021. De ouders van een destijds 2-jarig meisje kwamen die avond thuis na een avondje uit. De vrouwelijke verdachte paste die avond op hun kindje. Toen ze weer was vertrokken, zagen de ouders op beelden uit de kinderkamer dat de oppas hun kind seksueel misbruikt had, waar de mannelijke verdachte via videobellen aan deelnam. Ze schakelden daarop direct de politie in.
Buitengewoon geraffineerd en meerdere slachtoffertjes
Het was het begin van een omvangrijk politieonderzoek naar zeer ernstig misbruik van jonge kinderen. Het ging in totaal om zeven meisjes in de leeftijd van 1 tot 6 jaar oud. De advocaat-generaal (officier van justitie in hoger beroep) benadrukte tijdens de zitting dat de verdachten buitengewoon geraffineerd te werk gingen: ‘onder het mom van “oppaswerkzaamheden” wonnen zij het vertrouwen van de ouders van de kinderen en misbruikten planmatig zeer jonge kinderen. Of dit al niet erg genoeg was, maakten zij hiervan ook kinder-pornografisch materiaal. De extreem jonge leeftijd van de kinderen maakte dat de verdachten lange tijd hun gang konden gaan. Immers de kinderen konden amper of niet spreken. Zo jong waren ze. De “oppasconstructie” is dus puur en alleen gemaakt om het misbruiken van jonge kinderen te kunnen faciliteren. De vrouwelijke verdachte zegt ook in een van haar verklaringen dat er bij ieder moment wanneer is opgepast, sprake is geweest van misbruik. Deze verklaring zegt wat het OM betreft genoeg.’
Uit het onderzoek is gebleken dat het misbruik zich uitstrekt over een lange pleegperiode; te weten september 2019 tot en met juni 2021.
Strafmaat vrouwelijke verdachte
In het hoger beroep in de zaak gaat het om de strafmaat. Vooral in de zaak van de vrouwelijke verdachte kan het OM zich niet vinden in de eerder opgelegde straf. De vrouwelijke verdachte kreeg naast de celstraf geen tbs met dwangverpleging opgelegd en daar is het OM het niet mee eens. Uit onderzoek van de politie en CBS uit 2023 blijkt dat vrouwelijke zedendelinquenten een kleine minderheid vormen binnen de totale populatie zedendelinquenten (geschat op ongeveer 2% tot 5%). Een vrouwelijke verdachte in zedenzaken, met een verdenking van feiten in dit onderzoek, is uniek. Dit maakt het lastig om tot een passende straf te komen. Er is geen vergelijkingsmateriaal. ‘Uit het onderzoek dat gedaan is door Pieter Baan Centrum tijdens het hoger beroep, blijkt dat er bij de vrouwelijke verdachte sprake is van een seksueel-masochismestoornis en een pedofiele stoornis. Dat gaat niet (zomaar) weg zonder enige vorm van behandeling. Pedofilie al helemaal niet,’ aldus de advocaat-generaal. ‘De vrouwelijke verdachte handelde misschien in opdracht van de mannelijke verdachte maar ze nam zelf steeds het initiatief om de fantasieën van de man daadwerkelijk vorm te geven. Daarin ging ze heel ver. Nergens blijkt dat ze dit deed omdat ze door hem bedreigt werd of dat ze onder grote druk van hem stond, juist het tegendeel. De mannelijke verdachte was ook nooit fysiek aanwezig tijdens het oppassen.’ Daarom eist het OM in hoger beroep tegen haar TBS met dwangverpleging.
Buitencategorie qua weerzinwekkendheid
‘Wie de twee verdachten ziet, kan zich niet voorstellen dat juist zij dit soort afschuwelijke feiten zouden kunnen plegen. Het zijn op het eerste gezicht keurig verzorgde mensen. Juist het ontbreken van argwaan, heeft verdachten in staat gesteld deze feiten te plegen. Je nekharen gaan overeind staan als je de berichten tussen de twee verdachten leest. Of als je hen hoort praten op de gevonden beelden. Het is gewoon monsterlijk’, aldus de advocaat-generaal.
Strafeis
Advocaat-generaal: ‘De twee verdachten vormen een gevaar voor de samenleving. De samenleving dient tegen hen te worden beschermd. Zonder enige vorm van (gedwongen) behandeling is het risico op herhaling hoog. Het is niet uit te leggen aan de maatschappij dat dit soort delinquenten na enige tijd, zonder behandeling zullen terugkeren.’
